در جايى نزديك « الجحفة » كه خشك و لم يزرع بود ، فرود آمد . مسلمانان از اينكه پيامبر در جايى كه پيش از آن كسى فرود نيامده فرود آمد ، در شگفت ماندند ؛ او نيز اگر وحى بر وى نازل نمىشد چنين جايى را انتخاب نمىكرد ولى وحى با لحنى بىسابقه مورد خطابش قرار داده مىگفت : « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ » ( اى پيامبر آنچه از سوى خدايت بر تو فرود آمده ابلاغ كن اگر چنين نكنى رسالتش را ابلاغ نكرده‌اى خداوند خود ترا از مردم در امان نگاه مىدارد ) . ديگر گريزى از اجراى فرمان خدا نمىيافت بويژه كه طى آيه به او تضمين داده شده بود كه وى را از شر كين‌توزان و رشك بران ، در امان خواهد داشت . در « البداية و النهايه » ابن كثير به نقل از زيد بن ارقم آمده كه وقتى پيامبر از حجة الوداع بازگشت و در غدير خم فرود آمد فرمان داد تا سايه‌بانهاى بزرگى بپاساختند و خود در ميان انبوه جمعيت ايستاد و فرمود : أيها الناس : من دعوت حق را لبيك خواهم گفت در ميان شما دو گرامى چيز بجاى گذارده‌ام : كتاب خدا و خاندان اهل بيتم را ببينم كه پس از من با اين دو چه معامله‌اى مىكنيد ؛ اين دو تا آنگاه كه در رستاخيز بهم رسيم از يكديگر جدا نمىگردند . آنگاه فرمود : خداوند مولاى من و من ولى و مولاى هر زن و مرد مؤمنى هستم . و دست على را بلند كرد و ادامه داد : هر آن كس كه من مولاى او بوده‌ام اين على مولاى اوست پروردگارا دوست بدار آن كس كه او را دوست بدارد و دشمن دار آن كس كه او را دشمن دارد . راوى مىافزايد كه شخصا از زيد بن ارقم پرسيده كه آيا تو اين سخن را از پيامبر خدا شنيده‌اى و پاسخ شنيده : هر كس در آن به آنها بوده آن را به چشم خود ديده و به گوشش شنيده است . ابن كثير نيز آن را به نقل از عدى بن ثابت و او به نقل از البراء بن عازب روايت كرده است . در روايت البراء ، آمده كه عمر بن الخطاب پس از پايان يافتن سخنان پيامبر ، با على ( ع ) ديدار كرده و به او گفت : نوشت باد كه از اين پس هميشه و همواره مولاى من و مولاى هر زن و مرد مؤمنى گرديده‌اى ، همچنانكه ابن كثير به نقل از گروه ديگرى از صحابه نيز آن را روايت كرده است . ابن كثير در دنباله مىگويد : بخش نخستين اين حديث يعنى گفته پيامبر به